Taki wariant gulaszu nie jest w Polsce zbyt popularny. To tradycyjna potrawa Czangów – węgierskiej mniejszości etnicznej żyjącej na terenach dzisiejszej Mołdawii. Można zaliczyć ją do kategorii potraw chłopskich – niebywale sytych, takich, których już jedna porcja daje energię do ciężkiej pracy przez długi czas. Wyjątkowy charakter nadaje daniu dodatek kiszonej kapusty i ryżu. Poniższa wersja pochodzi z węgierskiego podręcznika do gotowania dla techników i szkół zawodowych z 1988 roku. Wzbogaciłem ją jedynie o dodatek ryżu, który z jakiegoś powodu w przepisie z powyższego źródła się nie znalazł, a z którym gulasz ten jest silnie utożsamiany.

Gulasz po czangijsku

Przepis na 3-4 porcje.

Rozpuść smalec w naczyniu z grubym dnem. Wrzuć posiekaną drobno cebulę i smaż na średnim ogniu aż nabierze złotego koloru.
Dodaj paprykę w proszku cały czas intensywnie mieszając. Po ok. 10 sekundach dodaj dwie łyżki zimnej wody, by zatrzymać prażenie papryki.
Zredukuj ponownie do tłuszczu, tzn. gotuj tak długo, aż woda odparuje, a cebula znów zacznie się smażyć.
Dodaj pokrojone w grubą kostkę mięso, posiekany czosnek, kminek i odrobinę soli (kilka szczypt).
Smaż pod przykryciem często mieszając. Gdy mięso puści sok, należy zredukować go do tłuszczu i obsmażać mięso jeszcze przez 1-2 minuty.
Dodaj zieloną paprykę, pomidora i wywar. Całość duś pod przykryciem przez ok. 1,5 godziny aż mięso będzie miękkie.
Na ostatnie 15-20 minut dodaj kapustę kiszoną oraz ryż.
Gulasz czangijski podaje się tradycyjnie z ziemniakami. Można ugotować je osobno i ułożyć już na talerzu lub dodać bezpośrednio do garnka z gulaszem około pół godziny przed końcem gotowania (np. pokrojone w kostkę). W tym drugim przypadku należy pamiętać, by dodać odpowiednią ilość wody, by gulasz nie wyszedł za gęsty.